در سرزمین من عاشق بودن جنایت است .در سرزمین من حوا به خاطر یک سیب روزی هزار بار سنگسار میشود. در سرزمین من لبها بوسه را در نگاه ها میجویند و دستها عطر نوازش را در تاریکیها...در سرزمین من عاشق بودن گناه کبیره است.خدایا ! گناه مرا ببخش!!!

به نام او كه زيباست

دوستی را با لبخند و لبخند را
با محبت و محبت را با عشق
وعشق را با جدائی
و جدائی را با اشک آفرید

سلامی با دلی شکسته و با چشمی اشکبار و با کاروانی از عشق و محبت
نمی دانم که چگونه باید دریچه قلبم را بگشایم
و برای تو آنچه در دل می گذرد بنویسم
ولی این را بدان که برگ زلال قلبم تصویر پر شکوه تو را در بر گرفته و بدان که صورت زیبای تو را در قصیده ای بلند و با شکوه ، در قلبم به تصویر در آورده ام.
بیا ،بیا که از نبود تو عشق بی قرار است
بیا که از نبود تو دلم در تنگ و تاب است
عزیزم نظری بر منتظر عاشقت بنما
من که شب ظلمان را در انتظار تو به امید وصال، روز می کنم
خورشید امیدم ،اینک که در گوشه ای در خلوتگاه غمم به انتظار آمدنت
نشته ام و دقیقه ها و ثانیه ها را در انتظار دیدارت شمارش می کنم،
بیا مثل بهار با سخاوت باشیم ،مثل خورشید نور افشانی کنیم و بوستان وجودمان را با
شکوفه های محبت و غنچه های عاطفه عطر اگین
کنیم و دوستی ها و محبت هایمان را افزایش دهیم.
خاطره ای از اعماق دل
از سپیده های دور دست ، از قله های مهتابی بی مهر تو ، از تنهایی لبریز،
از سکوت مبهم ستارگان با کوله باری از یک خاطره با یک شعر و یک گل آمدم و
سراغت را از دریا گرفتم؟
برمن طغیان کرد!
و ناامید تو را از پروانه جویا شدم؟
پرهای را بر صورت خود کشید و سخنی نگفت!
از گل سرخ پرسیدم؟
آهی بر آورد و سری تکان داد!
از آسمان پرسیدم؟
گریست!
از خورشید پرسیدم ؟
پشت ابر پنهان شد!
تا اینکه سراغ بلبل رفتم و تو را جویا شدم ،در جواب گفت: عاشقی؟
با سر حرفش را تایید کردم
گفت دروغ می گویی تو عاشق نیستی
قطره عاشق دریاست چون با او یکی شود قطره پیدا نیست
پروانه عاشق شمع است ، چون او را سوزان بیند پر و بالش را به آتش میزند و چه کرده ای ،فقط گفته ای عاشقم ، عشق نه به لفظ است!
عشق محو شدن در معشوق است و تو تا به حال این را ندانسته ای
پس برو که راه تو راه عشق نیست.........


روزي بيايد
و آن روز دور نباشد
كه آدميان بدين نگاه در هم بنگرند
و آنچه فرشتگان را در پيش آدم به سجود آورد را
در ديده ي يكديگر ببينند
و با هم مهربان شوند.

***************

بيقرار ديدنت

خبر  دردناک، درگذشت مهستی عزیز را امروز از سایت ترانه ها برایم امیل شده بود. نمی دانم راست است یا خیر. امید وارم که راست نباشد. اگر واقعا  مهستی عزیز این دنیا را ترک کرده باشد خیلی حیف است. چون هیچ کس نمی تواند جایش را بگیرد. همانطوریکه جای هایده را هیچ کس گرفته نتوانست.

 او می توانست شاخه گلی را از فاصله پانصد قدمی نشانه رود. اما آن روز در صد قدمی هدف

 ایستاد ولی چشمان خود را با دستمالی بست. چه اتفاقی افتاد ؟

 پیکان سوت کشان هوا را شکافت ولی با فاصله زیادی به خطا رفت . استاد به شاگردش لبخندی زد

 و گفت :

 هرگز به هدفی که نمی بینی ، نخواهی رسید.

پائولو کوئیلو

خواننده گرامي، سلام. اين هفته نيز به يكي ديگر از اصول مهم كسب موفقيت و احساس شادماني اشاره خواهم نمود. اميد است با تمرين و به كارگيري آن احساس خوبي بر زندگي شما نيز حاكم گردد.
نخست به اصل پذيرش حال مي‌پردازم. پذيرش صرفا يعني اينكه اوضاع و احوال و شرايط را همانطور كه هستند بپذيريم. پذيرش حال به معناي قبول واقعيت اين لحظه است. اين لحظه كه آن را تجربه مي‌كنيد، همان‌گونه است كه بايد باشد پس در پي ستيزه با آن نباشيد. مي‌توانيد آرزو كنيد كه شكل امور در آينده چيز ديگري باشد ولي در اين لحظه، شما قادر به تغيير چيزي نيستيد پس با آن ستيز نكنيد.
اصل پذيرش مسئوليت، بدان معنا است كه

اگر همین امروز یک میلیارد تومان نقد به دستتان برسد چه تحولی در زندگی خود ایجاد می کنید ؟پاسخ شما هرچه هست از همین امروز برای تحولات دست به کار شوید

رویاهای بزرگ داشته باشید فقط رویاهای بزرگ می توانند روحیه و ذهن شما را فعال نگه دارند

کلید اعتماد به نفس این است که ابتدا تصمیم بگیرید که چه می خواهید و سپس برای رسیدن به خواسته خود طوری عمل کنید که گویی امکان شکست وجود ندارد

آینده متعلق به کسانی است که خواستار ان هستند از همین امروز تصمیم بگیرید هرچه را در زندگی آرزو دارید طلب کنید سعی و سعادت دو واژه هماهنگ هستند

دوست داشتن کسی که سزاواردوستی نیست....اسراف درمحبت است

مورد علاقه بودن، قدرت می آورد
وعلاقه مند شدن،جسارت

امشب هوا باراني است. امشب هوا باراني است و من گريه نمي كنم. امشب هوا باراني است و من نه من امشب مي گريم. شايد دل گرفته ام،همچو ابر بارني گشايشي از گريه شبانه بگيرد. شايد اشكهايم در ميان قطرات باران گم شود. باران اشكهايم را مي شويد. شايد هيچكس نفهمد كه من گريسته ام. اما نه تو حتماًمي فهمي. فردا كه ببينمت، صفاي آسمان بهاري دلم را خواهي ديد و به نمناكي هواي دلم پي خواهي برد...

جادوی سکوت

من سکوت خویش را گم کرده ام
لاجرم در این هیاهو گم شدم
من ، که خود افسانه می پرداختم
عاقبت افسانه ی مردم شدم
ای سکوت ، ای مادر فریادها ،
ساز جانم از تو پر آوازه بود ،
تا در آغوش تو ، راهی داشتم ،
چون شراب کهنه ، شعرم تازه بود
در پناهت برگ و بار من شکفت
تو مرا بردی به شهر یادها
من ندیدم خوشتر از جادوی تو
ای سکوت ، ای مادر فریادها
گم شدم در این هیاهو ، گم شدم
تو کجایی تا بگیری داد من ؟
گر سکوت خویش را می داشتم
زندگی پر بود از فریاد من!